Οι θεραπευτικες ιδιοτητες των αρωματικων φυτων της ελληνικης φυσης...

Η ρίγανη έχει ύψος 20-80 εκ., έχει φύλλα αντίθετα μήκους 1-4 εκ

Η ρίγανη στην αρχαία Ελλάδα ήταν σύμβολο χαράς και ευτυχίας Η ελληνική ρίγανη θεωρείται από τα καλύτερα μυρωδικά στον κόσμο. Είναι αυτοφυές θαμνώδες φυτό που ανθίζει την Άνοιξη σε ορεινές περιοχές και στα νησιά. Οι αρχαίοι Έλληνες την αποκαλούσαν «ορίγανος» που προέρχεται από το «όρος»  και τη λέξη «γάνος», που σημαίνει λαμπρότητα, άρα ρίγανη ήταν το φυτό που «λαμπρύνει τα όρη». Στην αρχαία Ελλάδα η ρίγανη ήταν σύμβολο χαράς και ευτυχίας και έφτιαχναν στεφάνια για τις γαμήλιες τελετές με τα κλαδιά της. Ο Αριστοτέλης ανέφερε ότι αν κάποιο κατσίκι είχε τραυματιστεί από βέλος, μόλις έτρωγε ρίγανη η πληγή του έκλεινε. Παράλληλα τη χρησιμοποιούσαν ως αφέψημα σε σπασμούς και δηλητηριάσεις και για να ανακουφίζουν τα πρηξίματα. Ακόμα και σήμερα η ρίγανη θεωρείται βότανο με θεραπευτικές ιδιότητες και θρεπτική αξία, καθώς περιέχει μεγάλες ποσότητες σιδήρου και Βιταμίνης C.  Θεωρείται πως καταπολεμά τα βακτήρια, διευκολύνει την πέψη και ηρεμεί το νευρικό σύστημα.... 
Στα λατινικά το φασκόμηλο ονομάζεται Salvia officinalis (ή Dalmatian sage) ανήκουν στο γένος Salvia και είναι πολυετείς αειθαλείς θάμνοι

Το φασκόμηλο είναι το «ελληνικό τσάι» σύμφωνα με τους Γάλλους Στην Ήπειρο το αποκαλούν «μουσφακίδι», ενώ στα λατινικά ονομάζεται «σάλβια» από το ρήμα salvere, που σημαίνει » είμαι υγιής». Οι αρχαίοι Έλληνες θεωρούσαν το φασκόμηλο ιερό βότανο ενώ οι Ρωμαίοι το χρησιμοποιούσαν σε τελετές και το θεωρούσαν το φυτό της αθανασίας. Ο Ιπποκράτης και ο Διοσκουρίδης χρησιμοποιούσαν το φασκόμηλο σε ασθενείς που τους είχε δαγκώσει φίδι ενώ οι γυναίκες στην Αρχαία Ελλάδα το πρόσφεραν στους άντρες που επέστρεφαν από τον πόλεμο γιατί βελτίωνε την αντρική γονιμότητα.... 

αρωματικό φυτό της οικογένειας των Χειλανθών των εύκρατων περιοχών και έχει λευκά άνθη
Η μέντα είναι ένα από τα πιο ευωδιαστά φυτά που χρησιμοποιούνται στη μαγειρική. Το όνομά της προέρχεται από το λατινικό «mentha» που προέρχεται από το ελληνικό όνομα Μίνθη. Σύμφωνα με τη μυθολογία η Μίνθη ήταν μια πανέμορφη νύμφη και κόρη του Κωκυτού. Μια μέρα που τριγυρνούσε στους δρυμούς των βουνών, την είδε ο θεός του Άδη, Πλούτωνας και την ερωτεύτηκε. Όταν η Περσεφόνη έμαθε τον έρωτα του Πλούτωνα για την Μίνθη παραπονέθηκε στη θεά Δήμητρα και εκείνη τη μεταμόρφωσε σε αρωματικό φυτό, τη γνωστή μέντα. Οι αρχαίοι Έλληνες έτριβαν φύλλα μέντας στο τραπέζι ενώ ο Γαληνός και ο Ιπποκράτης τη χρησιμοποιούσαν κατά της δυσπεψίας, των ιλίγγων και των νευρικών διαταραχών. Στη σημερινή εποχή τα φύλλα μέντας θεωρούνται πως είναι ευεργετικά για τον οργανισμό, καθώς περιέχουν μενθόλη, που βοηθά να καταπραϋνθούν οι μυϊκοί σπασμοί, ανακουφίζει από τον πονοκέφαλο και επουλώνει τα εγκαύματα.... 
Ο Ιπποκράτης στο έργο του "Περί Διαίτης" αναφέρει ότι το θυμάρι αποβάλλει το φλέγμα
Στην αρχαιότητα ονομαζόταν «θύμος» λέξη που προέρχεται από το ρήμα «θυσιάζω» γιατί έκαιγαν τα κλαδιά του στις θυσίες προς τιμήν το θεών. Ο Ιπποκράτης στο έργο του «Περί Διαίτης» αναφέρει ότι το θυμάρι αποβάλλει το φλέγμα Ήταν αφιερωμένο στη θεά Αφροδίτη και σύμφωνα με τον μύθο γεννήθηκε από τα δάκρυα της Ωραίας Ελένης. Στα ομηρικά χρόνια ήταν σύμβολο ανδρείας ενώ οι Ρωμαίοι έκαναν μπάνιο με θυμάρι για να είναι πιο ενεργητικοί. Ο Μέγας Αλέξανδρος πλενόταν επίσης με θυμάρι για να απομακρύνει τις ψείρες κατά τη διάρκεια της εκστρατείας του. Οι Αιγύπτιοι το αποκαλούσαν θαμ και το χρησιμοποιούσαν στη διαδικασία μουμιοποίησης και οι Σουμέριοι ως καρύκευμα και φάρμακο. Πρόκειται για τον χαμηλό θάμνο με τους όρθιους βλαστούς που επισκέπτονται συχνά οι μέλισσες. Έχει θεραπευτικές ιδιότητες, καθώς περιέχει υψηλή περιεκτικότητα σε αντιοξειδωτικά. Μεταξύ άλλων θεωρείται ότι δυναμώνει τα κόκαλα, εξουδετερώνει τα βακτήρια, θεραπεύει τον βήχα και ότι έχει αντισηπτική δράση.... 
ΕΑΝ ΣΑΣ ΑΡΕΣΕ ΜΟΙΡΑΣΤΕΙΤΕ ΤΟ !!!